بھلا کمايا
مُّکھ موڑ کے
کَول توڑ کے
آپا بھُّلی
نیںد وِچ
گلتان پاے نُوں
چنّ دیآں رِسماں
ورگے سُوکھم
سُپنِآں وِچ
گواچ گاے نُوں
ٹُںب جگايا
سّچ دا کَوڑا
گھُّٹ پِآيا
تےری
مونا لیسا جهی
مُسکان دےکھ کے
سوچ رِها ساں
ِاه جّگ رچنا
ساڈی هر منسا دی پالک
جے چاهاں تاں
راتیں تارے
تےریآں جُلپھاں
وِچ اُترن سارے دے سارے
تےریآں بُلھیآں
نُوں رںگن لای
سُّتی اُّٹھدی
اُوسا سُّچے مُوںه آوےگی
جے کر تےرے
پِآر سواداں
سںگ السااے
اںگاں اُّتوں
نیںد اجے نا لّتھی هووے
رات لںمےری
هو جااےگی
رُک تھوهڑا چِر
لو جااےگی
سوچ رِها ساں
تےرے مُوںه نُوں چُںمن
مُکتی پا لَےنا هَے
ِاس جیون دا
سّبھو کُجھ بنا لَےنا هَے
پر هُن تُوں
چنّ مُّکھ موڑِآ
سُپن توڑِآ
تارے سبھ
کروپی هواے
نجریں آاے
سمجھ پای هَے
آپنی اےتھے
کی وّٹی دی
سںتاپاں دے بںدی کھانے
کوای سراپ پِآ هَے
سانُوں کی هويا جے
سوجھی ٹُںبے
دُّکھاں توں
جی گھبرايا هَے
‘مُورکھ لوک سدا سُّکھ سَوںدے'
آدم هّوا
دی گّل کِهڑی
سوجھی دا پھل کھا کے
کِس نے سُّکھ پايا هَے
