سوکے ماریآں اّکھاں دے وِّچ پانی بھردے رهِںدے نے ۔
لفزاں اُهلے اَےهد مِرے دے نوهے تردے رهِںدے نے ۔
کم-زرفے نے, جِهڑے شِکوا کردے نے, ِاک-دُوجے دا,
هِںمتاں والے آپنی هِّک 'تے سّٹاں جردے رهِںدے نے ۔
چُّپ-چُپیتے آوازاں دے جںگلاں وِّچ پھُّٹ-پاتھاں 'تے,
پوه دیآں راتاں دے وِّچ نںگے جُّسے ٹھردے رهِںدے نے ۔
تُوں کِاُں اپنے دِل دا ِاهنُوں ساڑ بناای بَےٹھا اےں ?
لوک تاں اَےوےں پاگلاں واںگُوں گّلاں کردے رهِںدے نے ۔
کَےسا خَوف هَے چھايا 'سادِک' مےرے پِںڈ دے لوکاں 'تے,
اپنے هی پرچھاوِآں کولوں آپے ڈردے رهِںدے نے ۔
