سُولی چڑھ منسُور پُکارے ِااَوں دِلدار مناایدا
کھّل لُها تبرےج کهے ِااَوں گلی سجن دی جاایدا۔
آرے دے نال چیر جکریآ جد دو-پھاڑے کیتو نے
هر هِّسے چوں ِاه سد آوے مرکے پِآرا پاایدا۔
کنّ پڑوااے مُںدراں پاایآں چھّڈکے تکھت هجارے نُوں
ےار پِچھے دُشمن دے بُوهے مُڑ مُڑ الکھ جگاایدا۔
وهِںدیآں نهِراں سُکیآں 'سیتل' سُنکے مَوت پِآرے دی
تےسا مار لُهار پُکارے ِااَوں کر ِاشک نِبھاایدا۔
پّٹ دا ماس کھُآکے آشک دّسِآ 'هّد ِاشک دی ِاه'
کّچے گھڑے تے نَےں وِچ ڈُب کے هّدوں وی ٹپ جاایدا۔
