سُورج ورگے مُّکھ دے ساهوےں سیسا دھرکے اّکھیآں دا
دِلا اَوڑک چھّڈِآ ای نا کُوںڈا کرکے اّکھیآں دا
تےرے باجھوں ڈںگدے سن جد چنّا پالے هِجراں دے
نیلا کالا هو جاںدا سی جُّسا ٹھر کے اّکھیآں دا
خَورے کِںج کِںج پھُّل کھُسبُوآں ’کّٹھیآں کر کے تےرے لای
سارا دِن مَےں بَےٹھا رهِنا وِهڑا بھر کے اّکھیآں دا
کهِںدا سی جو سّجنا مَےنُوں بھورا ڈر نایں لوکاں دا
اَوسے بُوها ڈھوا لِآ اے اّج-کّلھ ڈر کے اّکھیآں دا
اَےںوے تے نایں ‘سںدھُو’ ِاّک ِاّک چھّل وِچ ڈُّبِآ پھِرنا واں
مَےں ِاک درِآ وےکھ لِآ سی اّکھیں تر کے اّکھیآں دا
