سپیکر دی ِاک انااُوںسمَےںٹ 'تے
بّچِآں نُوں کُّچھڑ چّک
هسدے وسدے گھراں نُوں
الوِدا کهِنا سَوکھا نهی هُںدا
جُّتی نُوں هّتھ 'چ فڑھ
انجان جےهی مںزِل وّل
ٹُر پَےنا کھبرے کِتھوں دی ریت هَے?
کِس کِتاب دا ادھِآِا هَے?
بےجان بھُّکھے-پِآسے مال-ڈںگر نُوں
کھُرلیآں تے بّجھِآں وِلکدے چھّڈ
گھراں وّل آکھِری نزر مار
پِآسی جےهی ریجھ
لڑھ بنّھ راه مّل لَےنے
کِسے دِل دی برُوه تے نهیں لِکھِآ دِسدا
پلکاں نُوں رون وی نا دےنا
هںجھُوآں نُوں چون وی نا دےنا
کِهڑے رُّکھ دی ٹهِنی 'تے ٹںگِآ هَے
جے کِتے هکُومت ِاک دِن سّتا چھّڈ دےوے
کُربان هو جان لوک
ِاه تاں دّس کِ
کِّتھے پناه لَےنی سی مےرے سکے بھراواں نے
کِهڑے پِںڈ راه بھُّکھے پےٹ لای کھڑھے سن چھاواں کرن
اَوس دِن کِهنے پُّچھِآ هووےگا پانی دھانی
تے پّٹھِآں دا رُّگ
مےریآں پِآسیآں ترِهاایآں مّجھاں گاواں نُوں
کِّتھوں آيا هووےگا دُّدھ
مےرے نوےں جنمےں وّچھے دی بھُّکھی پِآسی ماں دے تھناں 'چ
روںدے وِلکدے بال
گھراں وّل وار وار اُںگلیآں کر کر تّک رهے سن
پُّچھ رهے سن
باپُو کِّتھے چّلے هو?
کِاُں چّلے هو گھراں نُوں چھّڈ کے?
اَوس پل اںبر چويا سی
هنھےری وگی سی کالی اُهناں پِںڈاں 'تے
جوان هوایآں فسلاں نے سِسکیآں بھریآں سن
هااُکے نهیں سی ساںبھے جاںدے دُپهِر دے
جھونے دے رِزک بھرے سِّٹے ڈُسکے سن
اَوس دِن سِخر دُپهِرے
سُورج مرِآ سی ساڈے پِںڈ
رات نهیں سی پای اَوس شام
دھیآں پُّتاں واںگ پالی فسل نُوں سّکھنا چھّڈ
بےوجھا بےگُناه راهاں دے هان دے هو جانا
جے کِسے ِاتِهاس 'چ لِکھِآ هَے
تاں مَےں اَوس تاریخ دے ورکے پاڑ دےواںگا
اَوس نِزام نال مَےں لواںگا لوها
جو مےرے وسدے کھِڑے وِهڑے نُوں
هُکم دِںدا هَے
پَےلیآں نُوں فَوجی بُوٹاں دے هوالے کردا هَے
گھراں 'چ جُوٹھے پاے چھنّے چھّڈ
انسُّکے کّپڑے لپےٹ
سُّکے ٹُّک بنّھ جے کِسے نُوں منزُور هَے
تاں مَےنُوں نهیں چاهیدا ِاهو جےها نِزام
سانُوں تا اجے 1947, 65,71 دے زخم نهیں بھُّلے
لڑاای جاں جںگ
جے کِسے مسلے دا هّل هُںدے تاں
اّج دُنیآں نا وسدی
اںبراں 'تے سِتارے نهیں سی هونے
چّل تَےنُوں وِکھاواں
گھریں چھّڈ کے آاے
هّتھ چھُهاں نُوں ترسدے انماںجے برتن
ڈّٹھے مںجے تے انکّٹھے کیتے بِسترے
چاٹیآں 'چ رهِ گایآں انپیتیآں لّسیآں
کَولی 'چ رهِ گای انکھادھی دال
وِهڑے 'چ رُڑھدا کھالی گلاس
جِس 'چوں اجے وی چاه دے گھُّٹ کِر رهے هن
اسمان 'چ کِتے وی جںگ دے بّدل نهیں سن
پر لوکاں دے مناں 'چ مناںمُوںه سهِم وسا دِتا
سپیکر دی ِاک انااُوںسمَےںٹ نے
پتا نهیں کِنّا کُجھ اںدروں گُآ دِتا
هر در تے تَوکھلے پا سُّکنے
هر بُوها چُّپ کرا دِتا
