سُبھا سوےرے جدوں وی
مَےں آپنی کھِڑھکی دا پردا
زرا پرھے کردا هاں
چانن دِسدا
نویں دُنیآں اُّسردی
سُّتیآں جاگیآں سڑکاں تُردیآں
پںچھی اُّڈدے گااُںدے
روزی لای تِآر هُںدیآں مِهنتاں
رُّکھاں دے لهِرااُںدے پّتے ڈالیآں
گیت چھےڑدے
فِزا 'چ رںگت وِچھدی
هواواں ترںگِت هُںدیآں راگاں نال
چاننی نال مُوںه هّتھ دھو کے
تِآر هووے دِن سوےر
کالی رات هی نهیں نِّکھردی
بتھےرے لااُںدا هاں اںبر کِناریں تارے
کِتے کِتے سِتارا جھاکدا
چنّ تھّکِآ رات دا
هّسدا هّسدا مُّکھ لُکااُںدا
پُورب توں هَولی هَولی رِشماں دا
چور کھِّلردا دِسے
کھبرے سُورج پرت رِها هَے کروٹاں
چھن چھن لهِراں نّچدیآں
ندی گااُن لگدی
مےری کھُّلھی کھِڑکی
ِاک هور نواں جهان سِرجدی
اّج لای نواں سُورج لّبھدا هاں
مَےں تے نواں سُورج رل کے
هنھےرا پُوںجھدے هاں
اسمان دے مُوںه تے تانی
کالی چادر روز اُتاردے هاں
تے دھو دھو بتھےری چِّٹی کردے هاں ساگر 'چ
پر چادر نهیں نِّکھردی
هنھےرا هی اےنا هو گِآ هَے
هنھےرا هُوںجھ رهے هاں دووےں
بزاراں تے راهواں 'چوں
کال کلُوٹیآں هواواں 'چوں
جُگاں جُگاںتراں دے ساهواں 'چوں
دےس دسںتریں باهواں 'چوں
کُجھ تاں هنھےرا گھّٹ جرُور کراںگے
مےری کھُّلھی کھِڑکی
مَےں ننّے سِتارے چنّ
تے نواں سُورج
کُجھ تاں کریاے
گھراں دیآں کھِڑکیآں هی کھولھیاے
کِر پَےنگیآں اںدر
رِشماں, اُمیداں تے لّپ سُفنے
نواں دِن سجااُن لای
بھِّجے خاب سُکااُن لای
کوای نواں گیت بنااُن لای
راگ شبداں سںگ پرون لای
