دُنیآں 'تے سُّچا دُّدھ هَے مِلدا ماں کولوں ۔
سُّچی جاگ جو لااُںدی, لَے ساڈے پيو کولوں ۔
دُنیآں 'تے نهیں تّکِآ, ماں جِها مَےں مںدِر ۔
تّکیآں مجبُوت مَےں کںدھاں, ماں دے ڈھِّڈ اںدر ۔
چھّت ماں دی, مِّٹی دی, کدے نا چوںدی سی ۔
دُنیآں توں مَےنُوں ماں, پھِردی لُکااُںدی سی ۔
دھُنّیں سُهنی ماں دی, رّج رّج مان لای ۔
رِّجھی-رجھاای مِلدی, جِّتھے کھان لای ۔
رُّکھی-مِّسی کھا, ڈھِّڈ چاهے بھردی سی ۔
مےرے اّگے نِّت, ماں مےوے دھردی سی ۔
ماں نے مَےنُوں جد, دُنیآں تے گھّلِآ سی ۔
مَوت جِهی پیڑا نُوں , اُسنے جھّلِآ سی ۔
کھُون نال جِس مےری, کیتی گھڑھاای سی ۔
کھُونو کھُون جنم وےلے, تّکی مَےں ماای سی ۔
اےسے لای تے ماں جِها, کوای نا هور وِکھے ۔
ماں نے جںمی 'سرب', تے کلم کلام لِکھے ۔
پهِلا رُتبا ماں دا, دُوجا رّب دا اے ۔
ماں دے نال دا هانی, کدے نا لّبھدا اے ۔
