سُّکے باگ سںنج نے رںگے
سوا لواں مَےں جِهلم کںڈھے
هوا 'تے بَےٹھ کَون نے لںگھے ?
چڑھے سںجیونیآں دے تارے
سُوکر سُندی تیراں دی۔ (1)
سںنج پای تھل مارے هاکاں,
بھَےن بھراواں دِل دے ساکاں
کِّتھے چھڈِاُم, کِںنج مَےں آکھاں ?
مچھلی هاتھ لوے ن اَووےں
وت جِهلم دِآں نیراں دی۔ (2)
اَوه اسواراں هَول جگااے
جِاُں تکدیراں لِکھنے آاے
کھُوه 'تے کُڑیآں روِا بُلااے—
نال گھوڑِآں دے پای اُّڈے
واج گُآچے ویراں دی۔ (3)
بول ےتیماں دے درماںدے
لا-مکاں نُوں کَےد 'چ پاںدے
گھےر دیوار درد دی لِآںدے-
بے-کِراں ول مُوںجھاں دے هڑھ
چاڑھن کاںگ جںجیراں دی۔ (4)
ملھِآں اُهلے بچڑے روںدے
کَون لهُو ندی وِچ دھوںدے
لبھ لبھ بھار کاپھلے ڈھوںدے-
بابل اّکھیآں نال لگاںدے
گںڈھ نِمانیآں لیراں دی۔ (5)
برِچھاں وِچ ٹوںهدیآں پھاهیآں
ڈَےناں پین هنےر تِهاایآں
پیلُو چُگدیآں گھریں ن آایآں–
کھاب وےکھدے سُںنجے بُوهے–
روهی چھوڈ کریراں دی۔ (6)
دھاهاں مارن سال مهینے
بّچيو چڑھو ن پھلک دے جینے
اجے دُّدھ دھرت دے سینے—
سُّکے باگ 'چ ماواں ڈھُوںڈے
جھینی بانِ سمیراں دی۔ (7)
جُوه جیون جاں مَوت دی مّلاں ?
موياں نال ن هوون گّلاں۔
موه دھرت دا مارے چھّلاں-
کِس نے سرت لگاای هوای
دھرتی نال اکھیراں دی? (8)
کھُون پُرانا آيا چڑھ کے
موڑِآں مُڑے ن, کھاک 'چ اٹکے,
کُوکے وِچ ِالهام دے ورکے–
سمےں دی مهاں تےگ 'تے کٹکی
بِجلی کوٹ جمیراں دی۔ (9)
رینے کنّ, نجامن بولے
تھی سرمِںدا نَےن ن کھولھے
رُلدے امل ن مےرے پھولے-
چھُپ مُنسِپھ دے ادل نے پکڑی
رگ سُلتان امیراں دی۔ (10)
کّپر چڑھے سبر توں تکڑے
ڈُوںگھے وهِن جان دے پکڑے
گھےر گھےر ساه مےرے جکڑے–
اجے وی سِدک مےرے نُوں سُندی
سوا بھُّلی کوای هیراں دی۔(11)
اَوه هرِآں بِرکھاں دے پاراں
کھُوه 'تے پیر مناون ناراں
سَےنتاں مارن جِوےں پھُهاراں-
پانی بھرنا ےاد رِها ن
تّکن واٹ جهیراں دی۔ (12)
گَےبی کلم توڑ کے هّسن
رمج ن پیر پھکیر نُوں دّسن
پوٹھوهار دی جُوه وِچ وّسن—
کھُوه 'تے سِهر هُسن دا پا کے
ارج ن سُندیآں پیراں دی۔ (13)
گمجے پھڑن پَون دی وینی
ناج وِچ جِاُں بَےٹھی سیهنی
پھڑی وناں دی واٹ اُڈینی-
وےکھ رهی نبیآں دے چِهرے
اُڈ بِجلی تهریراں دی۔ (14)
جو نُوری ِالهام نا' کھےلھی
جِس نے نجر هڑاں وِچ ٹھےلھی
تک مَےنُوں کُوکی البےلی :
“کِس نے نجر مِلاای اڑیاَو
کُڑیآں نال پھکیراں دی۔(15)
“میںهاں وِچ اُڈاواں جھُںمر
ندیآں بنّھ سُآواں گھُںمر
ِالماں تاایں بھُلاواں هُّنر—
سبھ پتال تک پیںگھاں جھُوٹاں
چڑھ کے لهِر مُنیراں دی۔ (16)
“سُن وے راهی۔ سُن وے راهی !
املاں نال جِںد پرناای
ِاک پل دےکھ لوےں جے ماهی !
مَےنُوں بات ن بھااُںدی اُّکا
مِلکھاں اتے جاگیراں دی۔” (17)
“بھر لَے کھُوه ’تے پانی جیوےں !
اجے بول ن تےرے نیوےں
جهِر ن سُّکے باگ دی پیوےں—
مےرے راه دی هوا نے چُّکی
بھاری سّد نکیراں دی۔” (18)
آکھ مَےں تّکِآ دُور دُراڈے
پھاهیآں پااُن گھام تے جاڈے,
سُّکے باگ کسے هواے ساڈے !
دےون کَون دِلاسے ڈاڈھے ?
“روسی وِلک کے ماواں اّگے
کدے دھار سمسیراں دی۔ (19)
