سُلگدے سُورجاں کولوں مَےں بچ کے نِکل جاواںگی
نهیں مَےں برف دی ٹُکڑی کِ پل وِچ پِگھل جاواںگی
مَےں گُزراںگی تُفانی پَون بن کے رات اّدھی نُوں
تے سُّتے ون دی نیںدر وِچ مَےں پا کے خلل جاواںگی
تُوں مےرا فِکر نا کر, جاه تُوں مَےنُوں چھّڈ کے تُر جا
مَےں کُجھ دِن ڈگمگاواںگی تے ِاک دِن سںبھل جاواںگی
کِسے وی موڑ تے مَےنُوں کدے تُوں پرکھ کے وےکھیں
مَےں کوای رُت نهیں جو وکت پا کے بدل جاواںگی
مَےں ڈِّگاںگی ندی بن کے سمُںدر دے کلاوے وِّچ
خُدا-نا-خاستا جے پربتاں توں پھِسل جاواںگی
