سُنےگا کَون اج مےری کهانی,
کهانی تے مےری آپنی جبانی ۔
جے پھُّلاں دے نهیں سن بُّلھ پِآسے,
تاں کاهنُوں ڈولھِآ ارساں نے پانی ۔
جرا ِاس گھول نُوں تک کے هی جانا,
هَے ِاه دُنیآں تے مَےں هاں جِںدگانی ۔
مےرے جوبن نُوں لاهنت کهِن والے,
تےرے سالاں نُوں آ دے داں جوانی ۔
مَےنُوں پُچھدا اےں کی مُوںه لا کے تک لَے,
مےرے پِآلے 'چ هَے مدِرا جاں پانی ۔
مَےنُوں آکھےں ن بُّلھ مِّٹی دے چُںماں,
کدی تاں کر سهی کوای گل سِآنی ۔
مَےنُوں وِدِآ کرو تُوپھان کںڈھے,
بهُت چل آاے ساتھی مِهربانی ۔
