سُںنج چُپھےرے لّتھدی
تھل روهیآں جھّلاں۔
آاے رات ن, سمےں دا
لڑ پھڑن ِاکّلاں۔
پُّٹے هواے تںبُوآں
دی مِٹی نِسانی,
ن سیںه ندی ن رات هَے,
کِس نال مَےں چّلاں ?
ن تاں تیر هَے, باج ن,
ن گھوڑ ن بےلے,
تُرگی مِری اُڈیک جد
مَےں کِس تھاں کھّلاں ?
بِرهُں دی جھینی بانِ دے
هَے نَےں کُای اُهلے,
سُناں, جو هُنے هی سمےں دے
کِسے در نُوں مّلاں۔
سںنج دے گھُںڈ چوں وےکھدی
تھل رات پُرانی,
تارے جِسدی ٹهِن 'تے
بهِ کردے گّلاں ۔
