لّگی لوا تے پهِلڑا پهِر لّگا
پھےر دُوسرے پهِر نے سّد لاای
ِاّک تےرے وِےوگ دا سےک ڈاڈھا
دُوجا اُمر دی سِکھر دُپهِر آای
تےرا خت سانُوں اّج بهُڑِآ اے
جِوےں سّتاں آسماناں تے گھٹا چھاای
دووےں اّکھیآں ساڈیآں جھُوم پایآں
مّتھے وِچ نسیباں نے پَےل پاای
دووےں هّتھ ساڈے اّج هواے بَورے
اّکھاں جھّلیآں هُںدیآں جاںدیآں نے
کلماں تےریآں اّج سرناوِآں تے
ساڈے ناوےں نُوں پایآں بُلاںدیآں نے
چهُں پوٹِآں تے گِنیآں چار لیکاں
کی کُجھ پُچھدیآں تے کی کُجھ آںهدیآں نے
لّکھاں بِجلیآں اُّٹھکے اّکھراں 'چوں
پایآں پوٹِآں وِچ سماںدیآں نے
کھںبھاں هےٹھ هَے جِمیں ولھےٹ بَےٹھا
سارے اںبر 'تے آن کے ِاںج چھايا
لّکھاں رهِمتاں آپنے نال لَے کے
هو کے دُوت جِاُں کِسے دا مےگھ آيا
اّکھر جادُوآں وِچ لبےڑ کے تے
پالاں بنّھ کے آپنے نال لِآيا
ساڈی جِںد نُوں آن کے کیل بَےٹھا
ٹُونے هارِآ وے کِها خت پايا !
پںجاں اُّتے هَے ویه سَو پںج سںمت
چڑھِآ چےتر مهینا تے هوای ناویں
هّتھیں آپنے لِکھے سُنےهُڑے مَےں
هّتھیں آپنی آپ وسُول پاویں
اےنھاں کاگزاں نُوں اےنھاں کاسداں نُوں
پهِلوں خَےر خَےریات دے نال بھاویں
پھےر هال هوال جو پُّچھنا ایں
اےنھاں مهرِماں دے کول بَےٹھ جاویں
رُّتاں بھَوںدیآں تے ورھے پاے گِڑدے
وے کوای اںںت نهیاَوں اےنھاں گےڑِآں دے
جِهڑے مُوںه توں رَونکاں رُّس گایآں
هال وےکھ جاویں اَونھاں وےهڑِآں دے
اّکھاں بھریآں نے نال گلےڈُوآں دے
هوٹھ بھرے نے نال سُنےهُڑِآں دے
سار جاندے نے اےنھا اّکھراں دی
سّجن وِّچھڑے سّجناں جےهڑِآں دے ۔
بھلا دّس مَےں اےنھاں نُوں کی آکھاں
اےنھاں هںجھُوآں هّتھیں سهےڑِآں نُوں
هّس کںڈے وی اَونھاں دے چُّگ لایاے
هتھیں آپ لاایاے پھُّلاں جےهڑِآں نُوں
چھےڑی گّل تے اّکھیآں نال چھِڑیآں
چھےڑ بَےٹھے هاں کِّسِآں کےهڑِآں نُوں
کاسد اّکھیآں دے کاگز پاے لِکھدے
لَے کے آاے نی مےرے سُنےهُڑِآں نُوں ۔
بهِ کے آپ تُوں سُنی سُنےهُڑِآں نُوں
بهِ کے آپ واچیں اےنھاں پاتیآں نُوں
دوهواں اّکھیآں دے وِچ ڈوب دےویں
دووےں اّکھیآں بھریآں بھراتیآں نُوں
هّڈ بالکے ورھے هںگال چھّڈے
اساں پالِآ چِنگ چواتیآں نُوں
ِاّکو هرف والے ِاّکو وِرد اُّتوں
وار سُّٹِآ دوهاں هےاتیآں نُوں ۔
جےهڑا پايا ای اّج سوال مَےنُوں
روز هشر دا ِاهی سوال مےرا
جِهڑی چھّل هَے تےریآں اّکھیآں 'چ
اَوهیاَو اّکھیآں وِچ اُبال مےرا
کاهنُوں پھےر مُڑکے سُرتاں پُّچھیآں نی
پُّچھن گوچرا نهیں سی هال مےرا
تےرا ناتا هَے هِجر دے نال جِهڑا
اَوهیاَو واستا اَوس دے نال مےرا ۔
بیتے کای ستوار تے بیت چّلے
کای بیت گاے نے باراں ماه ساڈے
جو وی سال چڑھدا جو وی چڑھے سںمت
اَوهیاَو سال ڈاڈھا اَوهیاَو سنّ ڈاڈھے
چھیاے رُّتاں هی وےکھ غمرُٹھ هوایآں
وےکھ پُنّدے پُنّ گاے دِهُں ساڈے
پَےںتی اّکھر هی ساڈے وِےوگ والے
جِهڑا راه پھڑِآ سوایاَو پِآ آڈے ۔
نا کوای دِّتے نے اساں اُلاںبھڑے وے
نا کوای گِلے گُزارشاں کیتیآں نے
کِسے هیر دی کبر چوں واج آای
اساں ڈیک لا زهِراں پیتیآں نے
بادشاهنی جھناں دی کهِن لّگی
پُّچھ مےرے توں جِهڑیآں بیتیآں نے
کنی کنی پھےر زِمی دی بول اُّٹھی
اساں جھولی 'چ پاایآں انیتیآں نے
ٹُّٹی ِاّک پّتی کِسے ٹاهن نالوں
وناں وناں چوں روهنیآں بول پایآں
روایآں چُوریآں تے چھنّے وِلک اُّٹھے
بےلے بےلے چوں دوهنیآں بول پایآں
جلاں تھلاں 'چوں ِاک آواز هو کے
کای سّسیآں سوهنیآں بول پایآں
ِاّکو واج مےری نهیںاَوں واج ِاّکو
واج واج 'چوں هونیآں بول پایآں ۔
لّکھاں 'وازاں دی ِاک آواز هوای
ِاّکو ِاک سُنےهُڑا دےن لّگی
رهی هّتھ دے وِچ همےل ساڈی
سُّتے پھُّل ساڈے سُّتی رهی سّگی
اےس هونی نُوں هور کی آکھیاے وے
جےهڑی هونی هےاتیآں نال تّگی
مےریآں راںجھناں وے ! مےرِآں پنُّوںآں وے !
مےرِا مهیںوالا ! کهی کلم وّگی ۔
جے کوای لَےناں ای مےرا سُنےهُڑا وے
مےرا لایں سُنےهُڑا آ ڈھولا
پُّٹھی کلم نُوں پکڑ کے کلم سِّدھی
دےویں اَوسدے هّتھ پھڑا ڈھولا
بولے کوای شرّایات جے آن کے تے
دےویں اَوسدی شرھا وٹا ڈھولا
رّب پھےر وی کرے جے اُزر کوای
بدل دےایں تُوں اَوهدی رزا ڈھولا ۔
ڈاچی سمےں دی اجے نکھےڑ دےںدی
سّسی اجے وے پُنُّوں دا کھُرا بھالے
دووےں اّٹیآں هُسن دا مُّل پَےںدا
هّتھ تےسا تے اجے وی پَےر چھالے
کُّٹھا ِاشک جو چھُری اپُّٹھڑی توں
رّت اَوسدی سِںمدی پای هالے
کانی سمےں دی سدا هی رهی لِکھدی
خُونیں پّترے پِآر دی بیڑ والے ۔
پّچھی هوای اے زِمی دی پِّٹھ ساری
کھُرے ڈاچی دے اّج ناسُور هو گاے
ونجاں والِآں نے کّچے ونج کیتے
پانی چھّلاں دے نال بھرپُور هو گاے
کَےدوں سمےں دے هور وی هواے ڈاڈھے
چاک سمےں دے هور مجبُور هو گاے
پَےںڈے تخت هزاريوں جھںگ والے
هُںدے هُںدے اّج هور وی دُور هو گاے ۔
ِاکو ِاک سُنےهڑا دِآں تَےنُوں
کلماں والے دی کلم نُوں گھڑیں جا کے
جاں پھِر کلم هی اَوسدی بدل دےویں
سِآهی بدل دےویں سِآهی نویں پا کے
رّکھیں کور نِکورِآں کاغزاں نُوں
اُّتے زِمیں دے هّک دی موهر لا کے
اّکھر اَوس دے هّتھ پھڑاایں اَےسے
بدل داے اُه سارے فُرمان آ کے ۔
اَوهو شےار تے اَوهو هَے بهِر اَوهدی
بدل گاے نے اّج انُوان ڈھولا
سّتے شرھا شرّایاتاں تےریآں نے
تےرے نال هَے جّگ جهان ڈھولا
هّتھیں آپنی پھڑیں تُوں آپ کانی
اےسے کانی نُوں چاڑھ کے سان ڈھولا
اُهدے وےد کتےباں دا بنیں کاتب
سودھ دےای تُوں شاهی پھُرمان ڈھولا ۔
شاهی چِنّھاں دے شاهی پھُرمان سارے
تےری کانی نُوں پاے اُڈیکدے نے
چےنھ سمےں والے چّکر سمےں والے
آشک هواے تےری ِاّکو لیک دے نے
کّچی وّٹ 'تے پَےراں دے پهے تےرے
پّکے پںدھ دی پَےڑ اُلیکدے نے
شاهی تاج دا کوای وساه نهیںاَوں
واادے زِمیں والے هشر تیک دے نے
هّک سمےں دا شاه اسوار هووے
واگ سمےں دی ِاںج سںبھالنا وے !
پَےر جّگ دے مںزلاں ڈھُوںڈ سّکن
دوواں دیوِآں نُوں ایکن بالنا وے !
نویں رُّت دا کوای سںدےش دےنا
اےس کانی دی لاج نُوں پالنا وے !
بُور پوے جُ زِمیں دے رُّکھ اُّتے
ٹاهنی امن دی, اُمر دا آلھنا وے !
