مَےں کِسے
وِشال رےگِستان وِّچ
بھٹکِآ هويا مُسافِر ساں
مےرے چارے پاسے
رےتلے واورولے سن
تلخ هواواں سن
مےرے پِآسے هوٹھاں تے
تپدی رےت توں سِواا
کُجھ نهیں سی
هالو بےهال مَےں
پانی دی ِاّک بُوںد لای
مارِآ مارِآ پھِردا ساں
اچنچےت
مےرے بُجھے نَےناں وِّچ
رَوشنی چمکی
رےت وِّچ دُور کِتے
چانن دی لیک
مےرے نَےناں ’چ ِاّک سُپنا دھر گای
پانی دی لِشکور
ِاّک پل لای
مےرے نَےناں نُوں
چانن چانن کر گای
مَےں
تھّکے ٹُّٹے کدماں وِّچ
جیون دی آس بھرکے
آپنے ترےڑے
پےپڑیآں جںمے هوٹھاں وِّچ
جُّگاں جِّڈی پِآس بھر کے
آپنے بُجھے نَےناں وِّچ
پانی دا سُپنا دھر کے
ڈِّگدا ڈھهِںدا
هالو بےهال دَوڑِآ
دُور جِّتھے رےت وِّچ
پانی دا کل کل وگدا چشما
نِرںتر وگ رِها سی
جِهڑا مےرے رُّکھے نَےناں وِّچ
نواں جیون
بن کے جگ رِها سی
مَےں هالو بےهال دَوڑِآ
ڈِگدا ڈھهِںدا
پر هر وار
اُه چشما
مےرے توں هور کوهاں
دُور چلا جاںدا
مارِآ مارِآ
اُسدے پِّچھے
مَےں کِتھوں تیک
بھلا جاںدا
اچنچےت
مےرے کول
پَون دا ِاّک
بُّلا جِها آيا
اُسنے سمجھايا-
هے مُورکھ !
اےه تُوں
جِسدے پِّچھے بھّج رِها هَےں
چشما نهیں هَے
ِاه هَے سِرف مايا
پانی نهیں هَے
ِاه سِرف هَے
پانی دی چھايا.....
ِاه سُپنا
جو تےری اّکھ نُوں نزر آيا
ِاه تےرے آپنے من دی
پرچھاای هَے
تےری پِآس هَے
تےرے من دی اُںگل پھڑ
جو ِاتھوں تیک
تَےنُوں آپنے نال نال
لَے آای هَے....
رےت وِّچ دھسِآ
مَےں پھِر آپنی
اَوکات پچھاندا هاں
آپنے هوٹھاں دی
پِآس پچھاندا هاں
مَےں رےگِستان ’چ
بھٹکِآ هويا راهی هاں
سِرف
رےتلے واورولے
تلخ دھُّپاں هی
مےری هونی هَے
مَےں آپنی پِآس دی
اَوکات پچھاندا هاں....۔
