کتر دِاُ پںچھی دے پراں نُوں
بےسک دوستو
پر پھےر وی رُّکھ تے بَےٹھ کے
گیت گااُںدا رهےگا
کهِر آاُنگے
واورولے بنکے جِںدگی وِّچ
ِانسان پھےر وی
ڈھّٹھے گھراں نُوں اُساردا رهےگا
مڑھی تے دیوا بالدِآں
جے ِاّداں هی گُجر گای
کَون بےسهارِآں دی هِّک نُوں
پلوسدا رهےگا
گُجر چُّکی کالی رات
اجے بھُّلی نهیں کِسے نُوں
کی ماتم منااُںدا ِانسان
ممتا جگااُںدا رهےگا
پُرکھی آساں هُن کےول
سُپنے نهیں رهِنگے
اّج دا باپ ِاهناں سُپنِآں نُوں
تراسدا رهےگا
