جِاُں کوای نِّکا پںچھی جا کے
ڈُوںگھی سںگھنی رّکھ دے اںدر
ِاک آلھنا پااے
سّجا هّتھ مےرا نشِآيا
اُهدیآں دو تلیآں وِچ بَےٹھا
سُپنے کای بنااے
ِاک دِن رّج کھےڈیآں اُںگلاں
تلیآں دی اُس دھرتی اُّتے
کِتنے گھر گھر پااے
پھےر جِوے کوای التا کھےڈے,
مُّٹھاں دے وِّچ بھر کے سُپنے
اّکھاں نُوں اُس لااے
ورھِآں اُّتے ورھے بیت گاے,
رںگ کوای نا کھُرے ِانھاں دا
لّکھاں اّتھرُو آاے
چِّٹا چانن ڈھوای نا دےوے ,
اّکھاں وِچ کھلوتے سُپنے
رات بیتدی جااے
