آکاساں دا سُورج,
چانن وںڈدا,
تے دُور کردا هنےرِآں نُوں,
سلام اُس سُورج نُوں,
جو کھُد مّچ-مّچ کے,
روسن کردا دُنیآں نُوں,
مّچ-مّچ کے روسنی کرنی,
کِنّی اَوکھی تے کِنّی مُشکل,
سُورج جاندا اے۔
اَےسا هی ِاّک سُورج تلاشاں,
دھرتی تے وّسدے لوکاں چ,
جو دُور کرے,
وهِماں-بھرماں, جاتاں-پاتاں,
تے کُوڑ-ریتاں دے گُوڑھے هنےرِآں نُوں,
تے روسن کرے,
سبھ منُّکھاں دیآں جِںدگیآں نُوں۔
پر کَون بنے سُورج ?
مّچن توں ڈردا هر کوای,
مَےں بناں جاں تُسیں بنو,
سُورج تاں بننا پَےنا اے۔
