هُن سوچ بےوّس هَے
کھِآل پیڑت نے
آپنِآں دے دِّتے جکھم
درد کر رهے نے,
اسچرجتا دی گّل ِاه هَے
کِ مَےں آپنے آپ نُوں
آپ نهیں چںگا لّگ رِها
اُه گلتیآں
جِهناں نُوں
پهِلاں هی کرکے
پچھتا چُّکِآں هاں
مُڑ اُهناں توں هی
هاسِآں دی اُمید رّکھ لَےناں هاں
راتاں دی نیںد اُّڈ گای هَے
دِن دا چَےن الوپ هَے
سمادھی ورگی اوستھا هُن
وَےران کھںڈر لّگدی هَے
سکُون دا ارتھ
مَوت لّگدا هَے۔
سّچ پُّچھےں تاں
ِاس بےوّس نے
مَےنُوں ِاک بےوّس بنا دِّتا هَے
