اّج گرمی بهُت هَے دوستو۔
لّگدا, کوای سُورج نُوں رِها بھڑکا۔
کِ ِاه جو دھرتی دیآں هِّکاں پاڑی جاںدے نے۔
تھوڑھا سےک لا۔
تاں اّج گرمی بهُت هَے دوستو۔
ِاه دھرتی پُّٹدے زوراں نال, تے رُّکھ نهیں لااُںدے۔
من-مرزیآں کردے سُورجا, مےرے من نهیں بھااُںدے۔
مَےتھوں نهیں سمجھدے سُورجا, تُوں هی سمجھا۔
کِ ِاه جو دھرتی دیآں, هِّکاں پاڑی جاںدے نے۔
تھوڑھا سےک لا۔
تاں اّج گرمی بهُت هَے دوستو۔
مَےں آکھِآ چنّ, بّدلاں تاایں, نا چڑھن اسمانی۔
نال سلاه کر تارِآں, روکیاے من-مانی۔
ِاه رُّکھ وّڈھنوں نهیں هٹدے, رهی نِّت کُرلا۔
تےری گرمی کارن سُورجا, ِاهناں پهُو گھبرا۔
نهیں تے ِاهناں دھرتی پُّٹنوں نهیں هٹنا, تھوڑھا سےک لا۔
تاں اّج گرمی بهُت هَے دوستو۔
مکسد آپنا سُورجا, دےایاے گّل سمجھا۔
آپاں بھلا وی سوچنا ِاهناں دا۔
مےرے نانک ساهِب دی لُکاای آ۔
مَےتھوں نهیں سمجھدے سُورجا, بےنتی کیتی تاں۔
کِ ِاه دھرتی دیآں هِّکاں پاڑی جاںدے نے۔
تھوڑھا سےک لا۔
تاں اّج گرمی بهُت هَے دوستو۔
