مَےں ِاک سُّتی نار سرھانے
کِها: جاگ نی رُّتے
لّکھا آِا کھڑے سَوداگر
پھُّلاں دے در اُّتے !
تےری کُٹیآ 'تے راهیآں نُوں
آکے سُورج چھِپِآ,
پّچھم دے رںگ مِلنے آاے
آاے, جان لای اُّٹھے !
رںگ دا کُای ِاتبار ن کريو
ِاه جوگی پریت کچےری
چھّل هَے, مےرے دےکھن دی گّل
موه پا پَےںڈے اُّچے !
رَےن بسےرا درد گھنےرا
دُّکھ مںزل دے کِنّے !
مِتر پِآرے 'تے مر جانا
جِس نگری وِچ سُّتے !
تِرے مُریداں دے ساهوےں تاں
تَےں جاگن دا وےلا
گھٹدی سُورج دی وی اُمرا
رںگاں دا دِل ٹُّٹے !
تےرے ون دی دُنیآں تےری
اسیں تاں دُور دے بںدے,
گّل کر چلے جاواںگے اےتھوں
جاگ سُهنیاےں رُّتے !
تَےنُوں رُّت مَےں آکھن والا
اُه نِںدرايا پانی,
جِس دے اُّتے کھںبھ پھَےلا کے
کںول ےُگاں توں سُّتے !
ِاه کی بھلا مان هَے تَےنُوں ?
پَوناں دا سںگ تّجنا,
اُمر نُوں ِاںنج کیل کے سَونا
رهِنا مهِک-وِگُتے !
وِسُ وِشو بھرکے ناگو
پھناں 'چ روه نُوں بالو,
زرا اےس سُپنے دی شیریں
کَوڑے ڈںگ نا' ٹُّٹے !
