کھڑکے نے بُوهے باریآں
کںبیآں نے کںدھاں ساریآں
بںباں دی دھمک نال سوا
آای هَے تےرے جنم دی۔
پهِلاں اےں پھُّل پِآر دا
سهِمی هوای بهار دا
کِهڑا سگن من لواں
کِهڑا کراں مَےں مُلتوی۔
رّب توں مُراداں لوڑیآں
گاوو نی کُڑیاُ گھوڑیآں
مِّٹی سمےں دی وِچ هَے
مےری وی هوای جڑ هری۔
مُلکاں نے توپاں داگیآں
هوایآں نے آتسباجیآں
کِنّا تکّلُپھ هو رِها
تےرے سواگت دے لای۔
همدرد دوستاں دیآں
سُبھ کامناواں پهُںچیآں
هواےگی کےهو جهی پر
تےرے لای ِاه جِںدگی۔
مَےں تےرا رچنهار هاں
مَےں هی گُناهگار هاں
مَےنُوں کھُسی دے نال هی
هَے هو رهی سرمِںدگی۔
کھڑکے نے بُوهے باریآں
کںبیآں نے کںدھاں ساریآں
بںباں دی دھمک نال سوا
آای هَے تےرے جنم دی۔
