مےرے توں باجھ
ادھُوری هَے دُنیآں تےری
تےرے هّتھاں ’چ پھُّل نے
مّتھے تے سُورج
تےرے سِر تے مُکٹ هَے
تےرے پَےراں هےٹھ
کُل دُنیآں دیآں دَولتاں
تےرے چِهرے تے
چاںدنیآں نِرت کردیآں نے
تےرے والاں ’چ
سترںگیآں جگمگااُںدیآں
پر تےرے نَےناں وِّچ
بھرے بّدلاں دی
اُداسی آکھدی هَے
کِ مےرے توں باجھ
ادھُوری هَے دُنیآں تےری
کول کاِانات هَے
بھاوےں مےرے وی
مےرے پوٹِآں ’چ لرزدے شبد
هوٹھاں تے مهِکدا سںگیت
مےرے وی نَےناں ’چ
کِنّیآں دھُّپاں لِشکدیآں
کِنّیآں پَوناں
چَور کر کے لںگھدیآں مَےنُوں
کِنّے سمُںدر مےرے پَےراں نُوں
چھُوه کے گُزردے
پر مےرے شبداں ’چوں اُدَے هُںدا
اُداس سںگیت دّسدا هَے
کِ تےرے توں باجھ
ادھُوری هَے دُنیآں مےری
اسیں آدِ جُگادِ توں
ِاّک دُوجے بِن ادھُورے
دھرتی گرهِآں نچھّتراں واںگ
گھُںمدے ِاّک دُوجے لای
ِاّک هون لای
تاںگھ رهے
اسیں
جو ادھُورے
ِاّک دُوجے بِناں
اسیں مِلاںگے
تاں پُوری هووےگی
دُنیآں ساڈی۔
