ٹّبراں دے ٹّبر هُںدے سن
ِاّکو وےلے
ساه لَےںدے هُںدے سن سارے
کںدھاں اُّتوں دی
کَولیآں ساںجھیآں هُںدیآں سن
پِںڈیں سهِریں وِهڑِآں وِچ
کّٹھیآں رَونکاں آاُںدیآں سن
ِاک وار
سِآنے دے کهِن تے
گلوّکڑیآں پَے جاںدیآں سن
روسِآں نراجگیآں نے
جھّٹ منّ کے
ِاکّٹھیآں هو کے نّچنا گااُنا
گّلاں باتاں
هّس هّس نےڑے نےڑے
کول کول هو
بَےٹھن لّگ جاںدیآں سن پلاں چ
دُّکھ سُّکھ ساںجھے
هون لّگ جاںدے سن
کوای در اُداس دِسنا
پِںڈ دراں تے آ کھڑھدا سی
اَےسی هوا وگی
وکت نے
ڈھاه ڈھاه دلان
کںدھاں کّڈھ لایآں
پتنیآں اّڈو اّڈ
کدے سوگ نا
رل مِل بَےٹھے جوگے رهے
کدے باںهاں چ
گھُّٹ کے جّپھیآں نا پرتیآں
کدے دںد بُّل نا
کھِڑ کھِڑا کے هّسے
ٹّبراں نے تاں کی
مِل بَےٹھنا سی
اُّچیآں توں اُّچیآں
هںکار کِڑ چ اُساریآں
ِامارتاں کدوں
ِاک دُوسری نُوں دےکھ هّسدیآں نے
ایرکھا هر بنےرے
جگن بُجھن لّگیآں
مےرا پںجاب تاں
اَودن هی کھُرن لّگ پِآ سی
جدوں ٹّبراں دے ِاک ِاک کرکے
ساه کھُرے سن
جدوں سرگھیآں وِّچ
پهِلیآں رِسماں مریآں سن
هُن مَےں
نِّگھیآں رِسماں لَے سُورج توں
گھر گھر جانا
تاں کِ مےرے پِںڈ سهِر پھِر
ِاکّٹھے هّسن لّگ جان
مِل کے نّچن لّگ جان
