ٹَےںکا آکھدا ٹلے تکدیر ناهی, مارے جال ِانسان نُوں پاِاکے جی۔
لّد گاے لُکمان هکیم جےهے, رّکھن جاندے جان اٹکاِاکے جی۔
مارے لےکھ تکدیر دے گاے روںدے, وّڈے-وّڈے بُلںد کهاِاکے جی۔
روںدے گاے راگی تانسَےن جےهے, وےلے وکھت دے راگ نُوں گاِاکے جی۔
روںدا گِآ جهان توں جنمےجا, بےد-بِآس توں هال پُچھاِاکے جی۔
رامچںد روںدے زارو-زار کرکے, لچھمن ڈِّگِآ مُورچھا کھاِاکے جی۔
روںدے پاںڈواں نے جُوآ کھےلِآ سی, چیر دروپتی سبھا لُهاِاکے جی۔
ِاںدر روںودا سهس بھگ چِهن هُواے, گوتم رِکھی دے گرِهست مےں جاِاکے جی۔
روںدے گاے کارُوں بادشاه جِهے, گںج دَولتاں جماں کراِاکے جی۔
روںدے گاے آلم نُکتاچین جِهڑے, ِاکو الف دا هرف بھُلاِاکے جی۔
سُلےمان نے خُدی-گُمان کیتی, رّب چھّڈِآ بھّٹھ جھُکاِاکے جی۔
اےتھے روںودے گاے ابلیس جےهے, جاما لانھتی دا گلے پاِاکے جی۔
روںدے گاے بابا آدم هّوا اںماں, دانا کنک دا بھُّل گاے کھاِاکے جی۔
دےا سِںگھ جِسنے پاوے کال بّدھا, راون چھّڈِآ کال نے کھاِاکے جی۔
