تےری هر ِاّک بات وِّچ اَےسا نشا
جِاُں السڑے دیآں کھےتیآں نُوں چُںم کے
اُّڈدی هی جا رهی هووے هوا
جِاُں نیںد وِّچ کوای دِل جواں تے باںکڑا
هَے سُپنِآں دی هّد تیکر پهُںچِآ ۔
جاں جِاُں گُآری وِّچ اُّگِآ تاںدلا
هر لںگھدے ٹّپدے نُوں هووے چاه رِها
اّسُو دے مّکڑ-تںدڑے دیآں بنتراں نُوں
آپنے پّتِآں 'تے هووے پا رِها ۔
جِاُں ساوِآں گھاهاں دی کُولی سےج 'تے
کوای ساگوانی بُور چِّٹا وِچھ گِآ
جاں اّک دے پّتِآں دی ازلی چُپچُپی نُوں
بھنّ کے دُّدھاں دا ٹےپا رِس گِآ ۔
جاں پار دےسوں رُّکھیآں پهاڑیآں 'تے
نِّکی-نِّکی دھُّپڑی دا اُّڈنا
رُّکھاں دیآں کھوڑاں دے اںدر آتھنے
جاں چُںجھیآں دا چُںجھیآں نا' کھےڈنا ۔
جاں نیلیآں چُّپاں دی بھر کے اںجلی
هووے کِسے نے مےدھ نُوں ترتھّلِآ
جاں اّکھراں نُوں هلدیآں وِّچ گُنّھ کے
جاںدا هَے ساهے-چِّٹھیآں نُوں گھّلِآ ۔
تےری هر ِاّک بات وِّچ اَےسا نشا
نُّکرے هُسن دے جِاُں بلَوری تخت 'تے
ناگن هوا دا ِاّک سوّایآ بهِ گِآ
جاں رںگلی کھُوهی دے پانی مِّٹھڑے
کوای نّڈھیآں دا جھُںڈ بھر کے لَے گِآ ۔
جاں کُّجِآں وِّچ کَوڈیآں دے ناچ دی
ٹِّبِآں دے اُّتوں آ رهی هووے سدا
جاں گُوںگِآں کھےتاں دا بںجر ٹُّکڑا
جن رِها هووے گُلابی واشنا ۔
تےری هر ِاّک بات وِّچ اَےسا نشا
کوای وَےد جھگلے-اُّگلے جِهے وےس دا
آروگتا دا اےلچی اکھوا رِها
جِاُں هرڑیآں دی چھِّل تاںایں کاڑھ کے
مکھِآل دے چھنّے دے وِّچ اُلٹا رِها
جاں کالِآں تُوتاں دا شربت ڈھُوںڈ کے
هَے رّب دے مانُّکھ نُوں پِلا رِها ۔
روهی دی 'وا نُوں پھّکدا مستانڑا
اّکھاں توں ڈاڈھی دُور کِدھرے جا رِها ۔
