ےا خُدا
کھںڈر ڈھهِ رهے نے دُبارا
بُجھ رهے چانن مُنارے
سارے دے سارے مهاں مںدر
وِّدِآ دے۔
توڑے جا رهے نے
بُّدھ دے امنپسںد بُّت۔
ِاه کےهی رُّت
هنےر ساایں دا
اّج پھِر کوای هُنا آِااَے
تهِس-نهِس کرن
تکشِلا نُوں۔
مگدھ دا سِںگھاسن ڈولِآ پھےر
اُه جُ شُوکدے آ رهے نے
هنےرے سوےرے
مُوںه چھُپا کے
مےٹن لای ِالم دے
سارے نِشان
ِاه کےهے تالِبان!
