تلیآں 'تے آسمان دھرن نُوں کیهدا جیا نایں کردا
وِهڑا خُسیآں نال بھرن نُوں کیهدا جیا نایں کردا
مُّکدے نایں نے اَوںتر جانے ڈھِّڈ دے وَےل سِآپے
نایں تے کسمےں پِآر کرن نُوں کیهدا جیا نایں کردا
مُّکھڑا چنّ تے بّدل جُلپھاں اّکھیآں نے دو تارے
ِاه جِهے مُّکھ ’تے ےار مرن نُوں کیهدا جیا نایں کردا
هِجر دی دھُّپے سڑدا اے کوای چنّ مجبُوری پاروں
سینے لگ لگ روج ٹھرن نُوں کیهدا جیا نایں کردا
مِّٹھی مِّٹھی اّگ ِاسک دی مِّٹھے مِّٹھے دُّکھڑے
مِّٹھی مِّٹھی پیڑ جرن نُوں کیهدا جیا نایں کردا
جِنھاں اّکھاں وِچوں سّجرے هاسے ڈلھکاں مارن
اَوهناں وِچ کای وار ترن نُوں کیهدا جیا نایں کردا
ساری دُنیآں کولوں هرِآں جے ِاّک سّجن لّبھے
دّس بای ‘سںدھُو’ پھےر هرن نُوں کیهدا جیا نایں کردا
