کّلھ وی سی اّج وی هاں
مَےں تنها ِاس جهان اںدر ۔
بںد هاں وِّچ تابُوت دے تے
دفن هاں کبرِستان اںدر ۔۔
مےرے آپنے هی مَےنُوں لَے آاے
گھروں باهر مَےنُوں چھّڈ گاے ۔
چھّڈ گاے ِاس سُنسان تھاں تے
پّٹ ٹوآ مَےنُوں گّڈ گاے ۔۔
مُڑ واپس کِّدھرے آ جاواں نا
ِاس کرکے مَےنُوں دفنا گاے ۔
پُّٹ لواں نا مِّٹی خوکھلی نُوں
کںبکھت کبر وی پّکی بنا گاے ۔۔
مےرے آپنے تے کُّچھ آس پاس والے
لَے مُوهرے مَےنُوں اُه تُرے سی ۔
ِاک وار تُرے تے نا رُّکے کِتے
کر دفن هی گھر مُڑے سی ۔۔
نا مُڑ کِسے نے تّکِآ
جِهڑے لَے مَےنُوں ِاتھے آاے سی ۔
سبھ توڑ گاے اُه رِستے ناتے
جو وِّچ جهان بنااے سی ۔۔
تاں جو تنها نا رهے کوای
نا هواے کوای گم تنهاای دا ۔
پر ِاه رِستے سبھ ناں دے سی
بس هِساب سی مےری کماای دا ۔۔
اُس وےلے وی مَےں تنها سی
جد کول سی مےرے آپنے ۔
اّج وی مَےں تنها هاں
جد کوای نهیں مےرے آپنے ۔۔
مَے کّلھ وی سی اّج وی هاں
تنها ِاس جهان اںدر ۔
کِسے نال کوای شِکوا نهیں
مَےں کھُش هاں کبرِستان اںدر ۔۔
کوای دَوڑ کوای چِںتا غم نهیں
بڑا سکُون هَے کبرِستان اںدر ۔
بھاوےں هنھےرا هَے وِّچ کبراں دے
پر اُجالا سّچ دا هَے کبرِستان اںدر ۔۔
تنهاای نِبھايا ساتھ مےرا
مَےں جِاُںدا سی جاں مرِآ ۔
ِاک مِّتر بس ِاهو سّچا
جِهنے دُّکھ مےرا پڑھِآ ۔۔
