مےری تنهاای تَےنُوں
هر گھڑی آواز دےںدی هَے
جِوےں بارِش نُوں ِاک
سُّکی ندی آواز دےںدی هَے
چلو پردے اُٹھاایاے
جو پاے هواے نے اکلاں تے
کرو وِدِآ هنےرا
روشنی آواز دےںدی هَے
تباهی هو رهی هر روز
سِآست دے ِاشارے تے
بچا لاَو زِںدگی نُوں
زِںدگی آواز دےںدی هَے
مُهّبت چیز هَے اَےسی
هوا دے واںگ جو چلدی
کدے چُّپ چاپ هُںدی اے
کدی آواز دےںدی هَے
گِلے شِکوے بھُلا کے سبھ
گلے اُس نُوں لگا لَے تُوں
مےرے دِل نُوں تےری
نارازگی آواز دےںدی هَے
