چنّاں وے تےری چاننی
تارِآ وے تےری لوا
تارِآ وے تےری لوا
مےرے هاسے لُّٹ کے کھےڑِآں,
مےرے دِّتے هوںٹھ پرو
مَےں امانت راںجھے چاک دی,
مےرے نال هويا دھروه
اُمراں دیآں ساںجھاں ٹُّٹیآں,
اّج گاے نکھےڑے هو
تارِآ وے تےری لوا
روون خُشیآں سهِکن هاسے,
جاواں کِهڑے پاسے
چار چُفےرے گھُّپ هنےرے,
هاڑھا وے اڑيو
تارِآ وے تےری لوا
بابل دیآں اّکھیآں دے چانن,
اںمیں دے ارمان
مَوت دی گھوڑھی چڑھے
اّج ویراں دی بھَےن نِمانی,
کِسدی واگ پھڑے
بھَےناں دے ویريو
بھَےناں دے ویريو
تارِآ وے تےری لوا
