تّتا آکھدا تمھاں نے گالِآ تُوں, تمھاں بُری بدکار کهااُںدی اے۔
تمھاں دھار کے رُوپ جلاد والا, بںدے-بشر دا خُون کرااُںدی اے۔
بڑے چَےن-ارام نال بَےٹھِآں نُوں, تمھاں چںدری ماملے پااُںدی اے۔
تمھاں زُلم کراںودی زالماں توں, پھاںسی ادلدے نال چڑھااُںدی اے۔
چوری-دغا کراںودی آدمی توں, پَےریں پکڑکے بےڑیآں پااُںدی اے ۔
تمھاں پاںودی سفر مُسافراں نُوں, دےسوں کّڈھ پردےش لَے جااُںدی اے۔
تمھاں هِرس جهان دی وِچ پاکے, سّچے رّب دا نام بھُلااُںدی اے۔
تمھاں هور مکان اباد کردی, جںدرا آپنے بار نُوں لااُںدی اے۔
تمھاں پاپ کرااُںدی پاپیآں توں, هّتھیں آپنیں زهِر پِلااُںدی اے۔
تمھاں کّڈھ سورگ-بهِشت وِچوں, وِّچ هاویآں دوزکھاں پااُںدی اے۔
تمھاں رام دا نام بھُلاِاکے تے, مالا پھےردی آپنے نااُں دی اے۔
تمھاں کُّل مخلُوک دے بںدِآں نُوں, مکتب-هِرس دے وِچ پڑھااُںدی اے۔
تمھاں نےم کرااُںدی مُسلماناں, سِر تے پاک کران چُکااُںدی اے۔
وّس تمھاں نے مُلک تمام کیتا, جِّدھر چاهُںدی پکڑ چلااُںدی اے۔
تمھاں جاِاکے وِچ کچهِریآں دے, اّگے هاکماں کُفر بکااُںدی اے۔
تمھاں تلب کرااُںدی تِآگیآں توں, سُّتے پاے نُوں پھےر جگااُںدی اے۔
سُبا-شام تمام ارام ناهیں, تمھاں بھُوتنے واںگ نچااُںدی اے۔
تمھاں چںدری ست سںتوکھیآں دا, ِاّک پلک وِّچ دھرم ڈُلااُںدی اے۔
کارُوں بادشاه جِها نُوں دےا سِںگھا, وِچ جّگ دے نشر کرااُںدی اے۔
