جِمیں آپنی هواے لّکھ مارُو, پراای پَےلی نا جوترا لاایاے جی۔
مال هرام دا اَووےں تِآگ دےایاے, ماس سّپ دا جِوےں نا کھاایاے جی?
کنّ پاڑ کے جوگی جے بن جاایاے, بھسم پااُوڈر نال نا گھساایاے جی۔
دّسو گُّسے ‘تے کِوے رهے کابُو, انّ رےهاں –سپرےهاں والے کھاایاے جی۔
تکدیر آپے لّگُو, تدبیر اّگے, فرهاد جِها جِگرا بناایاے جی۔
مدھانی سوچ دی پا سمےں دی چاٹی ‘چ, چھںد مکھنی جِهے کّڈھ لِآایاے جی۔
تّت تّتیآں باتاں ‘چوں کّڈھ لایاے, سِآنکوش تاهیں لِکھ پاایاے جی۔
دھُونی آپنی دی نِّگھ هواے لّکھ مّٹھی, اّگ بےگانی نا سےکن جاایےاے جی
کّکڑی اّک دی پااُن دی منشا ‘چ, هّتھوں اںب سںدھُوری نا گواایاے جی۔
جِهڑے مِلاںودے وِچھڑے وےلیآں نُوں, ناتھاں اُهناں نُوں هی دھِآایاے جی۔
مُںدراں جِنھاں دے کنّا ‘ چ هون پاایآں, اُنھاں نال نا مُول ٹکراایاے جی۔
شادی بےٹی دی, سَودا نفے دا, بول وّڈے دے کدے نا پلٹاایاے جی۔
کھاک کھااے تے کھسم دی کھںڈ آکھے,اَےسے پھّکر توں سدکڑے جاایاےے جی۔
جِناں مّچھراں دے مرد بنا دِّتے, اُنھاں مُرشداں نُوں سِر تے چاایاے جی۔
پھِکر پھتُور دا پھّکر نال مےل ناهیں,من مَوج دا مےل مِلاایاےے جی۔
انلهّک آکھنا اساں,اساں دا اںت هو کے,بھاوےں چا سُولی لٹکاایاے جی۔
جیںدا رهِ پِآرِآ' آکھ مُّکھوں, سُوم سکھی نُوں آپنا بناایاے جی۔
واش هِںگ دی واںگر پھَےل جانا, مُّکھوں سُکھن وی جِهڑا الاایاے جی۔
شکل سریپھ دی اکل کںجراں دی, واںگ بلی دے بّکرے جھٹکاایاے جی۔
هُکم منّیاے هاکماں هّک والِآں دا,نِهّکِآں نُوں دُوروں دُرکاایاے جی۔
وَےر وادیآں جِنّاں نُوں بھَےڑیآں نے,وکت اُهناں نال نا وِهاایاے جی۔
گُمان کاتل هَے اکل اکیدِآں دا, پّلا اےس توں مُول چھُڈاایاے جی۔
کرکے کالیآں بّگیآں هزمتاں, لاز سِآنپاں نُوں نا لاایاے جی۔
بَےٹھے دپھتراں اںدر نے هّتھ اّڈیں,لاهنت کِرت اُهناں دی نُوں پاایاے جی۔
چِهرا چوپڑ آرسی نال وےکھن, ڈّکا کںم دا کی اُهناں توں تُڑاایاے جی۔
کھان هرام تے تاںگھن گَےر رنّاں, مچھرے مرداں تو وپھا کی چاهیاے جی۔
تاجن تُری ‘تے ترس نُوں چاڑھ بےلی, بِکھڑے راهاں وّل نا دبکاایاے جی۔
سوگی سادکاں دے سدا سںگ کھڑیاے, سماں شادی دا بھاوےں اٹکاایاے جی۔
مُوںه جوڑ کے جِهڑی سلاه کیتی, هےکاں جوڑ نا اُهنُوں پرے اُڈاایاے جی۔
جھولی کریاے جے تکڑے دی گّل اّگے, جُباں ماڑے دی وی نا اُلٹاایاے جی۔
سکے مااُ تے باپ نال جو مَوجاں, اُه سکے بھاایآں توں مُول نا چاهیاے جی۔
هّتھیں پھڑھ بںدُوک بکھتَور والی, گولیآں گالاں دیآں نا چلاایاے جی۔
لڈِّکے ماں تے باپ دے کی جانن, روٹی کِهڑے ڈھڈ دے نال کماایاے جی۔
جِنّاں دے بھاگیں نا بھاگبھریآں نے, سِهرے بنّھ کِدھر نُوں لَے جاایاے جی۔
جِهدے پّلے دام تے دم نهیں کِںج کُلڑیآں باهاں گل پواایاے جی۔
شیر-شّکر شُپا کے جے کھا لایاے, سّپ شریکڑے دے کِںجھ لڑاایاے جی۔
