لوک, تے مَےں وی, کهِںدے هاں تَےنُوں, ٹیسی دا بےر ۔
ساِاد تَےنُوں گُمان هَے, سبھ توں اُّپر هون دا۔
پر تُوں کی جانے, کِسے دی جھولی وِّچ پِآ,
جِآدا نِّگھ مان رِها هُںدَے۔
اُپر ٹیسی تے, کںڈھِآ نال کھهِ رهے نالوں ۔۔
ڈردا هاں مَےں, تےرے ِاسک دی گرمی توں ۔
کِاُک,
مےری کمجور جِهی جِںد دی کی مجال, کِ تےرے,
گُمان دی اّگ نال کھےڈ سکے۔
ڈردا هاں,
کِتے ِاه اّگ, تےرے ناجُک جِهے دِل نُوں جھُلس نا دےوے,
جھُلسے هواے دِل نُوں , لوک کهِںدے نے کالا, تے تےری جُداای توں وی
بھِآنک درد هووےگا مَےنُوں,
جدوں لوک آکھنگے تَےنُوں, بےکدر۔۔
اےنا گرُور وی نا کر, ِاس تھوڑ چِری جوانی تے۔
کِاُں جو, گِنتی دے بچے ساتھیآ دے ناں,
وار وار ےاد کرن دی اُمر, باکی هَے اجے ۔۔
سوچدا هاں, تُوں کِنّا وِّچ گِنےگا مَےنُوں?
چںگا هووے, جے تُوں مےری گِنتی مر گِآں وِّچ هی کر لوےں ,
کِاُںک,
پَودے دے سُّک جان توں بااد بارِس دا کوای لابھ نهیں هُںدا ۔۔
تےرے نَےن, مےرے نال کھےڈدے رهے, مرِگ ت੍ِچھنا والا کھےڈ۔
مےرے ارمانا دے مرِگ, همےسا پِّچھا کردے سی, تےرے نَےن ساگر دا,
پر تےرے چھلاوے دے مارُوتھل وِّچ, تڑپ تڑپ کے جان دےن دے سِوا ,
کُّجھ نا کر سکے ۔۔
مَےں نهی چاهُںدا, کِ مےری کِآمت دے دِن,
تےرے سِتماں دی گّل هووے, تے لوک باکھُوبی سمجھ لَےن,
کِ جُلم کرنا تےری پھِترت سی ۔۔
