مےرے گُراں نے نیںد سُبھاگی مںگی سی
نیںد سُبھاگی نال هی
سهُو دے درسن هُںدے
سُپنے دی نا ریس بھرااُ
سُپنے نُوں سُلتان کهِن والے وی آکھن
سَو ورھِآں دے وِّچھڑے
پل وِّچ آن مِلاوے
اّکھ کھُّلن تے
جد کِدھرے کوای
مِّتر پِآرا نجر نا آوے
هے سُپنے سُلتان
مَےں تےرے در آن کھڑھا هاں
دےه بھِکھِآ کِ مَےں وی
سهُ دے درسن پاواں
سَو ورھِآں دے نِّکھڑے من نُوں
پل وِّچ ساںت کراواں
هے سُپنے سُلتان !
در تےرے تے مَےں آيا
موه ممتا دے بھرم جال نے
من مےرا اےنا اُلجھايا
مَےنُوں کّکھ وی سمجھ نا آيا
اّدھی سدی هںڈھاای کايا
چار چُپھےرے کھِّلری مايا
گھُںمن گھےر 'چ گھِرِآ مَےں هُن
تےرے در تے آن کھڑا هاں
