تےری دُنیآ وِچ
سُورج پّچھم توں چڑھدا هَے
تےری دُنیآ دی شام
پُورب وِچ اُتردی هَے
تےری دُنیآ وِچ
اُڈیکاں لںبیآں نے
تے مِلن چھوٹے
تےرا گھںٹا گُزردا هَے
تے مےرا سال مُّکدا هَے
تےری هر شام
مےری سدی بااد آاُںدی هَے
سالاں بااد مِلنا
تے اّکھ پھرکن توں پهِلاں گاِاب هو جانا
کِسے هور گرهِ دے واسی
تَےں مےریآں گھڑیآں پاگل کر دِتیآں نے
تےرا پل تے مےرا سال
مَےں تَےنُوں کِوےں اُڈیکاں
چل آپنیآں گھڑیآں وٹا لایاے
تُوں سدیآں بااد جايا کر
پل چھِن لای
اّکھ پھرکدِآں پھِر مُڑ آيا کر ۔
