تےرے هّتھاں دے کورے کاگت اُّتے
مَےں دستخت کیتے
تے زُلم دے هّتھوں ساه هاردے هر بںدے نُوں
دِل دا کفن دِّتا
تےری تلی اُّتے
مےریآں اّکھاں دیوے بن گایآں
تے جِوےں هنےرا مُّک گِآ هووے
غریب بستیآں دے کالے پلاں دا
مَےں تےرا هّتھ پھڑ کے ٹُرِآ
تے ِاک بھُّکھ مرِآ بال مُسکرايا
آپنی ماں دی جھولی وِچ
تےرا پِآر منشُور اے
هارے دِلاں دا
تے تےرا پِآر ِاک گاون اے
مردے هوںٹھاں دا
تے تےرا پِآر ِاک تارا اے
هنےریآں راتاں اںدر بھٹک جان والے پَےراں لای
تے تےرا پِآر
ِاک باری
بںدی خانے دے ِاکلاپے وِچ پاے سںگیآں لای
تےرا پِآر , دردمںدی
ساری ِانسان زات لای
تے تےرے هّتھاں دے کورے کاگت اُّتے
چھُوه مےرے هّتھ دی
تے چھُوه سارے جّگ دی
