تےرے لای هی پرتدا هاں ِاس مُکام 'تے ۔
سُورج نے کیتا هَے گِلا اّج پھےر شام 'تے ۔
کِاُں رهِمتوں کھالی رهے جھولی مِری خُدا !
نزرے-ِاناِات کر زرا اپنے غُلام 'تے ۔
ِااُں جاپدَے دستک جِهی دےںدا هَے هادسا
آ کے رهےگا زلزلا ِاس دِل ناکام 'تے ۔
جد کھُون مےرے جِگر دا لپھجاں 'چ ڈھل گِآ
تاں گم دا آلم چھا گِآ سارے کلام 'تے۔
کرکے مِرا سُپنا کتل اُه آپ سَوں گِآ
شںکا نهیں کوای وی اُهدے ِاںتجام 'تے۔
