تےرے نال بهاراں تُریآں مےرے نال کھِجاواں ۔
تےرے هی پرچھاوےں ورگا مےرا وی پرچھاواں ۔
پل-چھِن اںدر تپدے تھل دی ٹھار دِآںگا اگنی,
جےکر گھور-گھٹاواں دا مَےں ِاک هِّسا بن جاواں ۔
راه دے پّتھر واںگر مَےنُوں ٹھوکر لا کے تُردے,
لهِںدی دھُّپے کُچلی جاںدے لوک مےرا پرچھاواں۔
مَےں کی جانا کی هَے جوبن سوکھ-بهاراں کی هن,
مَےں اُه رُّکھ هاں جِس دے اُّتے چھاایآں رهِن کھِجاواں ۔
جیون-پّتر سهِجے-سهِجے, مںجِل 'تے پُّج جاوے,
هووے جاں نا هووے ِاس 'تے مںجِل دا سِرناواں ۔
تپدے تھل وِچ تِّکھی دھُّپ تے لُوا نے ساڑی رّکھِآ,
تپدے تھل توں پار گاے تاں چھاایآں گھور-گھٹاواں ۔
چںڈیگڑھ وِچ دّس مَےں تےرا کِّداں کراں سواگت ?
پُرهیراں وِچ جےکر مِلدا کردا هّتھیں چھاواں ۔
