هو ساڈا ِاک ِاک دِن چڑھے ےاد تےری وِّچ,
لںگھے هَوںکِآں 'چ بھِّجی هوای شام وے,
جِهڑے اّدھیآں راتاں نُوں مَےں هواواں چ پَےگام لِکھاں,
اَوهنا اُّتے تےرا بس نام وے۔
هو کدے-۲ چِّت کرے تارِآں نُوں توڑ,
دےواں تےرِآں مَےں راهاں 'چ سجا,
کدوں تےری چُنّی مےری پّگ نال مِلُو,
سانُوں چڑھِآ ِاه رهِںدا چنّو چاا۔
رُّکھاں دِآں پّتِآں نال گّلاں رهاں کردا مَےں,
جدوں کِتے آاُںدی تےری ےاد وے,
هیرِآں توں مهِںگا جیهدا مُّل نا سی پَےںدا,
تےرے هاسِآں نے کیتا برباد وے,
اںبراں دا چنّ ےارا هور گُوڑھا هو جاںدا,
جدوں پواں تےرے پِںڈ والے راه,
کدوں تےری چُنّی مےری پّگ نال مِلُو,
سانُوں چڑھِآ ِاه رهِںدا چنّو چاا۔
لوکاں لای تاں دِن چڑھے سُورجاں دے نال,
ساڈا چڑھدا اے ےارا تَےنُوں وےکھ وے,
سارے مںگدے دُآواں جاکے مںدِر مسیتیں,
اسیں تےرِآ دراں 'چ مّتھا ٹےکدے۔
رّبا کِهڑی گّلوں ساڈا مےل نهیاَوں هُںدا,
دےوےں پّتھراں چو گھاه تُوں اُگاا۔
کدوں تےری چُنّی مےری پّگ نال مِلُو,
سانُوں چڑھِآ اے رهِںدا چنّو چاا۔
اُه نّچدے فریدکوٹ پُجُوگی برات,
وِّچ بَےٹھے هوایاے پھُّلاں والی کار دے,
هو چاںدی والی گڑوی تے کھںمھنی جی بنّھ,
بےبے پیںدی هووے ساتھوں پانی وار وے,
لِکھ لِکھ گیت بّس تےرے لای مَےں گااُنے
وےکھیں چّلُو تےرے راجن دا ناں
کدو تےری چُنّی مےری پّگ نال مِلُو,
سانُوں چڑھِآ اے رهِںدا چنّو چاا۔
