تےری دید هی اید هَے ساڈی نی تُوںهیاَوں ساڈا رّب چنّیاےں
تَےنُوں وےکھِآں هی هّج هو جاوے نی تَےنُوں اسیں مّکا منّیاےں۔
نا مَےں هاجی تے نا مَےں نمازی تے نا هی مَےں هاں روزے رّکھدا
مَےں تاں اّلھا دے بنااے هواے بںدِآں ‘چوں اّلھا پاکِ نُوں هاں تّکدا
اسیں جھںگ اتے تخت هزارے نُوں مّکا تے مدینا منّیاےں
تےری دید هی اید هَے ساڈی نی تُوںهیاَوں ساڈا رّب چنّیاےں ....۔
ساری اُمرا بیت جااے ساڈی تے ‘اُمرا’ نا کر سکیاے
اسیں سِآل تے هُنال هاں جو جیںدے نی جیںدے مر مر سکھیاے
ساڈی رّکھدا زکات هی اَوکات جو, نی کِںج ساڈا رّب منّیاےں
تےری دید هی اید هَے ساڈی نی تُوںهیاَوں ساڈا رّب چنّیاےں ...۔
مےرے لای تاں ِاه دھیآں تے دھِآنیآں کُران دیآں آِاتاں نے
پر ‘آدم’ نُوں ‘هّوا’ دی هی جات نال شِکوے شِکاِاتاں نے
هّتھکڑیآں ِاهناں لای سبھ بےڑیآں جو مزھبی رواِاتاں نے
ِاس اید تے ِاهناں دا چھّج بھنّ کے آ نواں کوای مُّڈھ بنّھیاے
تےری دید هی اید هَے ساڈی نی تُوںهیاَوں ساڈا رّب چنّیاےں ...۔
