تےری کھاترداری پِّچھے,
هاں مُهّبت ساری پِّچھے,
مرنا کاتوں پَے جاںدا اے
سّجناں بوجھے بھاری پِّچھے,
سوارتھ لُکِآ هُںدا هَے
کُجھ دِناں دی ےاری پِّچھے,
بابُل نیوی پا کھڑوتا
آپنی دھی وِچاری پِّچھے,
جِسم داگی کر گِآ مےرا
مُهّبتاں والی باری پِّچھے,
چَوںک وِچ مجدُور کھڑے نے
گھر دی جِںمےواری پِّچھے,
جان نهیں دِّتی جا سکدی
اَےوےں هاری ساری پِّچھے ۔
