تےری کھاتِر مَےں سالاں نُوں
کرنا چهاں جوانی,
کاس, سمُںدر-هستی بن جااے
هُسن دا تُبکا پانی ;
جگ-جیون دی ساری دھڑکن
ِاک پل تڑپ وِکھاوے,
اُمر-سمھاں ِاک داے بھماکا,
پھِر بھاوےں بُجھ جاوے ;
ِاک واری دِل وِچ درد وسا کے,
پاٹ پوے ِاه سینا,
مها-اُمر دا ِاک پل کاپھی,
کی ورھِآں دا جینا !
