تےری مَےں ِابادت کراں,
تے واری واری لّکھ وار جاواں۔
وے تَےنُوں مَےں خُدا منِّآ,
جے نا وےکھاں تاں مر جاواں۔
ِاّک دُنیآں مارے تاهنے مَےنُوں,
آکھاں کںجری تےرے در دی آں۔
لّکھ آکھِآ نا تُوں مُڑھ آيا,
تاں هی پل پل سّجنا مردی آں۔
وے چھےتی آ جا تےرے راه 'چ کھڑھی,
تَےنُوں اُڈیک تھّک گایآں نے اّکھیآں۔
هّتھیں کُّٹ چُوری کھواںواںگی,
تَےنُوں ساری رات جھّلُوں مَےں پّکھیآں۔
دِل تےرے نام ساری کھُداای تےرے نام,
مےرا هر ِاّک ساه تےرے نال وے۔
لارِآں وِّچ تُوں رّکھ دِّتا مَےنُوں,
زِںدگی 'چ آيا نا لںگھگے کای سال وے۔
شَےری بے-کدرا نا تُوں کدر پاای,
مےری زِںدگی کر گِااَوں بھُوچال وے۔
نا کِسے مےرا درد وںڈايا,
لوکیں وےکھ وےکھ هّسدے مےرا هال وے۔
جے مِلنا هی نهیں سی تُوں مَےنُوں,
پھےر سُپنا کِاُں تُوں دِکھا گِآ۔
لِکھ هال مےرا کلم هّسی,
پر کاگز نُوں رونا آ گِآ۔
