(شهید بابا بُوجھا سِںگھ نُوں سمرپت)
اّج ورگا دِن کِتے نا چڑھنا,
اّج جای رات نا آاُنی ۔
تےری تھاں جد مِل گای سانُوں,
تےری مَوت سُنااُنی ۔
هُنے هُنے مَےں چنّ نُوں تّکِآ,
اںبراں وِّچ رُشنااُںدے ۔
آه چاترِک! جُ پِآ هَے مرِآ,
هُن تّکِآ مَےں گااُںدے ۔
لوکو تھوڈی سںور نا سکنی,
بگھِآڑاں توں هونی ۔
اّج ورگا دِن کِتے نا چڑھنا,
اّج جای رات نا آاُنی ۔
هُنے هُنے مَےں سُورج تّکِآ,
دھُںداں پاڑی جاوے ۔
پَوناں وِچ زهِریلا کیڑا,
جُ آوے سُ کھاوے ۔
چانن دا دے رهی سُنےها,
اّج کھِّتیآں دی بھااُنی ۔
اّج ورگا دِن کِتے نا چڑھنا,
اّج جای رات نا آاُنی ۔
رون واليو ! لوتھ مےری 'تے
بنّھو کُجھ تلواراں ۔
جِس دے ور توں راجے جںمدے,
اُس رّب نُوں للکاراں ۔
اّج هونی دی هانن کر کے,
زِںدگی پای هںڈھااُنی ۔
اّج ورگا دِن کِتے نا چڑھنا,
اّج جای رات نا آاُنی ۔
تےری تھاں جد مِل گای سانُوں,
تےری مَوت سُنااُنی ۔
