تےری مهِفل دے رںگ وےکھے نے,
تےری مهِفل بےرںگ هووےگی۔
هُسن تے ِاشک دا جے مےل نهیں,
تےری مهِفل چ جںگ هووےگی۔
سُولی اُتے وی هّک دی کھاتر,
آشکاں دا جنُونّ بولےگا
مرن والا جے بول نا سکِآ,
مرن والے دا خُون بولےگا
هر پِآکل دے تڑپھدے دِل چوں
هااَوکا پرلو سمان اُٹھےگا,
هر پِآلی چوں اّگ بھڑکےگی,
اّگ دا ِاک تُوفان اُّٹھےگا۔
زُلم دی رات مُّک جانی اے,
هونا هر هال چ سوےرا اے۔
تےرا "مُشتاک " سّچ کهِںدا اے,
اّج تےرا اے کلھ مےرا اے۔
