دےش لای
مر مِٹن واليو ۔
مَےں,
اُسے رُکھ دی چھاوےں پلِآ
ِاک ادنا جِها-بںدا
تُهانُوں مُخاتِب هاں
جِس نُوں تُسیں
آپنے هّتھیں لايا هی نهیں
سگوں آپنے خُون نال سِںجِآ وی سی
مےرے,
بهُت پِآرے, ستِکارت ساتھيو !
تُهاڈا لايا هويا اُهی رُّکھ
هُن, پُوری ترھاں
ودھ پھُّل چُّکا هَے
پر -
پتا نهیں کِاُں
پِچھلے کُجھ ارسے توں
جِوےں-جِوےں رُّکھ نے
آپنی سںگھنی چھاں دا گھےرا
وِشال کرن دا جتن کیتا هَے
چھاں مانن والِآں دیآں سوچاں
نِّکے-نِّکے گھےرِآں تّک
مهِدُود هُںدیآں گایآں نے
هُن سّچ پُّچھو تاں
مَےں وی کای وےر
نیںد چوں ترّبک-ترّبک اُٹھدا هاں
ِااُں لگدَے
جِوےں رُّکھ
آپنی هی چھاں نُوں
ڈںگ رِها هووے
بھورا-بھورا ٹُّک رِها هووے ۔
آهلنِآں 'چ بَےٹھے بوٹ
گا-چُگن گاے
آپنے ماپِآں دے
سهی-سلام پرتن لای
لںمیآں-لںمیآں دُآواں کردے نے
سُّکھنا سُّکھدے نے
اسُرکھِاتا
چھاں دے سںگھنے گھےرے توں
کِتے ودھیک
پھَےل چُّکی هَے
انسُکھاویآں گھٹناواں
آاے دِن هی
پّتجھڑ دے پّتِآں واںگ
ساڈے کنّاں 'چ پِگھلے
هواے سِّکے واںگ
ڈِّگدیآں نے
کوای ٹّس توں مّس نهیں هُںدا ۔
کوای سیا تّک نهیں کردا
گھٹنا روز خبر بندی هَے
شُرلی واںگ چلدی هَے
تے پھِر ٹھُس هو رهِ جاںدی هَے
بس۔
جیون,
پھےر وی,
آپنی تورے تُر رِهَے
پهِلاں واںگ, آم واںگ
هُن,
کُجھ وی اَوپرا نهیں لّگدا
گھٹناواں
سِرف ناں تے تھاں هی بدلدیآں نے
نَوبت ِاتھوں تیک اّپڑ چُّکی هَے
کِ اسیں
آپنی سُّدھ-بُّدھ هی
گُآ بَےٹھے لگدے هاں
گّل کی
پُوری ترھاں هّتھل هواے بَےٹھے هاں
اسیں
جِس رّتھ تے سُآر هاں
اُس دے پهیایآں 'چ جھول هَے ۔
سارتھی اڈول هَے
سارتھی
ساڈی بےوّسی دی
ساڈی مسُومیات دی
کھِّلی اُڈااُںدا هويا آکھدا هَے,
کِ ''اسیں,
بِلکُل جھّلے هاں
اَےوےں هی ڈرے پھِردے هاں''
اُه, رّتھ نُوں کھِّچ رهے
گھوڑِآں تے چابُک ماردا هَے۔
تے کھِڑ-کھِڑ هّسدا هَے
اسیں اُس دے
کتھِّت سهارِآں دے سااے 'چ
آپنے آپ نُوں مهِپھُوز سمجھی بَےٹھے هاں
تُسیں مےری کتھا تے سُن رهے هو نا
مےرے
سبھ توں ودھیک
پِآرن ےوگ دوستو
تُسیں جِهڑی دَوڑے ساَو
اُه سانُوں پُوری تراں ےاد هَے
اسیں وی
اُه دَوڑ دَوڑنی چاهُںدے هاں
جِّتن جاں هارن لای نهیں
نا مهِز دَوڑن واستے
نا سِرپھ ِاس کرکے ,
کِ اسیں دَوڑ سکدے هاں
سگوں ِاس لای
کِ اُس ِاتِهاسک دَوڑ نُوں
مُڑ جیاُ کے وےکھِآ جاوے
مانِآ جاوے
تے اُنھا دَوڑاکاں دے
وارِس بنِآ جاوے
جِهڑا, بهُت مُشکِل هَے
ِاس کرکے نهیں
کِ اسیں دَوڑنا نهیں چاهُںدے
جاں اسیں دَوڑ نهیں سکدے
سگوں ِاس کرکے
کِ هُن تے
سارا کُجھ بدل چُّکا هَے
اسیں تے ,
بُّتھِآں 'تے نںگے پَےریں
دَوڑن لای تِآر هاں
پر پُّٹھے پَےری نهیں
تُهانُوں ِاه جانکے
هَےرانی وی هواُو تے دُّکھ وی
کِ هُن تے جِوےں
آوا هی اُوت چُّکا هَے
ِاس پُّٹھے پَےراں دی دَوڑ دا کی بنےگا
سمےں نُوں پُّٹھا گےڑ دےن والِآں دی
کوای پےش جاوے جاں نا,
پر ! اُه پُورا ٹِّل
لااُن تے تُلے هواے نے
اسیں جاندے هاں
ِاه اُهناں دا مهِز ِاک بھرم هَے
پھےر وی
ِاس سبھ کاسے لای شرمسار هاں
کِاُں جو ِاه
اُس سمےں دا سّچ هَے
جِس چوں اسیں
ریںگدے هواے گُزر رهے هاں ۔
ِاس توں پهِلاں
کِ هو جاوے ےخ ٹھںڈھا
ساڈے جُّسِآں 'چ
گردش کر رِها خُون
جِس دا گرُّپ
تُهاڈے بےشکیمت خُون نال مِلدا هَے
اسیں,
اُس دی لاج رّکھاںگے
ساتھوں جِوےں وی سرِآ
اسیں اخری ساه تیک ڈٹاںگے
تے دِآںگے پهِرا
اُس اهِد ’تے
اُس هلف 'تے
جِهڑا تُساں ,
فاںسی دے رّسے چُںمن وےلے کیتا سی
