تھاں-کُتھاں اےنا جھُکے کِ اںت کُّبے هو گاے ۔
بُّت ساڈے توں رتا کُ هور اُّچے هو گاے ۔
هو گاے کِردار مَےلے, ساپھ کپڑے هو گاے ۔
دےکھ ساڈے سهِر وِّچ, کی کی مُاججے هو گاے۔
مَےں وی گُمسُم هاں تاں اَودھر درد وی گمگین هَے,
کِاُں اسیں, ِاّک دُوسرے دے نال گُّسے هو گاے?
وّدھ گِآ هَے بھار هی وهِںگی دا جاں ماں-باپ دا,
جاں کِ پھِر سرون دے هی کمجور موڈھے هو گاے ۔
وکت توں بےدرد هويا هَے, نا هووےگا کوای,
بُجھ گای مّچدی جوانی, مهِل ملبے هو گاے۔
اُه جو, لّگدا سی وپھا نُوں بِن وجھا هن نِںددے,
تُوں دگا دِّتا تاں سارے لوک سّچے هو گاے ۔
کِس ترھاں بّچے سجااے هن تُسیں کِ دےکھ کے,
سِر 'تے هی رهِنے سی جِهڑے هّتھ, اّتھرے هو گاے۔
