تھّبا کُ زُلفاں والِآ ۔
مےرے سوهنِآں مےرے لاڑِآ ۔
اڑِآ وے تےری ےاد نے
کّڈھ کے کلےجا کھا لِآ ۔
تھّبا کُ زُلفاں والِآ ۔
تھّبا کُ زُلفاں والِآ,
اَوه مار لهِںدے وّل نِگاه ۔
اّج هو گِآ سُورج زبھا ۔
اےکم دا چنّ پھِّکا جِها,
اّج بدلیآں نے کھا لِآ ۔
اساں دیدِآں دے وِهرڑے,
هںجھُوآں دا پوچا لا لِآ ۔
تےرے شهِر جاںدی سڑک دا,
ِاک روڑ چُگ کے کھا لِآ ۔
تھّبا کُ زُلفاں والِآ ۔
تھّبا کُ زُلفاں والِآ ۔
آایآں وے سِر 'تے وهِںگیآں
راتاں اجے نے رهِںدیآں ۔
کِرناں اجے نے مهِںگیآں
پھِّکیآں اجے نے مهِںدیآں ۔
اساں دِل دے اُّجڑے کھےت وِچ
مُوسل غماں دا لا لِآ ۔
مِّٹھا وے تےرا بِرهڑا
گیتاں نے کُّچھڑ چا لِآ ۔
تھّبا کُ زُلفاں والِآ ۔
تھّبا کُ زُلفاں والِآ,
سّجنا وے دِل دِآ کالِآ,
اساں روگ دِل نُوں لا لِآ,
تےرے زهِر-مَوهرے رںگ دا-
باںه 'تے هَے ناں کھُدوا لِآ ۔
اُس باںه دُآلے موتیاے دا,
هار هَے اّج پا لِآ ۔
کبراں نُوں ٹّکراں مار کے-
مّتھے 'تے روڑا پا لِآ ۔
اساں هِجر دی سںگراںد نُوں-
اّتھرُو کوای لُونا کھا لِآ ۔
کوای گیت تےرا گا لِآ ۔
تھّبا کُ زُلفاں والِآ ۔
تھّبا کُ زُلفاں والِآ
مےرے هانیآ مےرے پِآرِآ,
پیڑاں دی پتھکن جوڑ کے
گھیرا اساں بنوا لِآ,
هّڈاں دا بالن بال کے
اُمراں دا آوا تا لِآ ۔
کّچا پِآلا ِاشک دا-
اّج شِںگرفی رںگوا لِآ ۔
وِچ زهِر چُّپ دا پا لِآ ۔
جِںدُو نے بُّلھیں لا لِآ ۔
تھّبا کُ زُلفاں والِآ ۔
اڑِآ وے تےری ےاد نے
کّڈھ کے کلےجا کھا لِآ ۔
تھّبا کُ زُلفاں والِآ ۔
