ٹھّٹھا ٹھیکرے واںگراں ٹُّٹ جانا, جھُوّٹھا مان سریر دا کریدا جی۔
کھےڈ دماں دی آوے جاں نهیں آوے, پتا ِاسدا بِںد نا گھڑی دا جی۔
اّگے واستے خرچ وی بنّھ پّلے, اَےتھے کھا لِآ پِچھلی کریدا جی۔
پَےسا دھرم نمِت نا لاِا هُںدا, ڈنّ لّکھ هزار دا بھری دا جی۔
بِنا نام توں بںدِآ اںت وےلے , روِا-روِا پچھتاوڑا کریدا جی۔
پُوجو رام جو اںت نُوں مُکت هووے, جھُوٹھا پُوجنا کبر تے مڑھی دا جی۔
جیاُوںدے ماں تے باپ نُوں دےن دھّکے, مرے باد سرادھ هَے کریدا جی۔
بھےڈ-چال دے مگر سںسار جاںدا, ِاّک دُواے دا مگر پھڑیدا جی۔
اّگے جات-سفات نا پُّچھنی جے, نےک املاں نال هَے تریدا جی۔
جھُوّٹھی چیز نُوں مِلُو سزاِا بںدے, اُّتھے مُّل پَےنا وست کھری دا جی۔
اُلفت دِل دی نال جو پڑھے هردم, ِاکو الف دے هرف تھیں تری دا جی۔
لّکھ اےس نُوں پڑھکے فےهل هواے, جِهڑا ِالم شتان دا پڑھی دا جی۔
کیتے بِناں ن وےلے وّدھ کرم هووے, جُوآ کھےڈِآں باجھ ن هری دا جی۔
بدیآں وِّچ بخیلِآں دِن جاوے, گدھے واںگراں رات نُوں کھڑھیدا جی۔
بںدے دھرِگ هَے اَوس پرماتما دا, کِسے وکھت وی جاپ نا کریدا جی۔
دےوا سِںگھ تُوں سوچ کلبُوت جِهڑا, کِهڑی وجھا تھیں پےٹ وِّچ گھڑی دا جی۔
