تھّتھا تھِر نهیں رهِن بںدِآ اَواے, اّک-کلھ جهان توں جاونا ای۔
بِنا نام توں کرم جو هور کرنے, اَےوےں بِرتھا جنم گُآونا ای۔
مهِل-ماڑیآں پِآ اُساردا ای, دِن-چار دا پُرش پرَوھنا ای۔
نام بھُّل گِآ رِها ےاد اےهو, سَونا هّسدا پهِننا-کھاونا ای۔
سوای دِن گھڑی-پل سپھل جانوں, جِهڑا وِّچ ستسںگ وِهاونا ای۔
مُورکھ جھاگدے جلسِآ وِّچ راتاں, نام سُندِآں سار هُںگلاونا ای۔
لّکھ ٹھّگیآں پاپ اپرادھ کردا, تَےنُوں اںت بنُوں پچھوتاونا ای۔
بیت گاے توں کچھُو نا بنے بںدے, اتر ڈُُلھِآ هّتھ نا آونا ای۔
بھاای بںد کُٹںب دے وِّچ پِآرے, اَےوےں آپنا آپ گُآونا ای ۔
ِاک دِن آ کے کال بںدِآ اَوِا, جماں آِاکے شور مچاونا ای ۔
آاُو تںگ سی دُّکھ اجاب بھاری, نیر تےرِآں نَےناں ’چوں جاونا ای۔
دھَونوں پکڑ مروڑسی واںگ کُکڑی, کال بِّلے نے مار مُکاونا ای۔
چکوی-چکوے جِاُں مَوت دی رات آوے, رُوه بُّت دوهاں وِچھڑ جاونا ای۔
اُّڈی پھِردی جِںد کبُوتری نُوں, کال-لگڑ نے جھپٹ چلاونا ای۔
کھُوه دے چّک جِاُں سرُوپ سریر تےرا, ناهیں اےس جهان تے آونا ای۔
آن بنُوںگی بهُت نِهَےت چوگا................. ۔
اَوس روز مےں جِںد غریبنی نُوں, لُکن واستے تھااُں نا تھِآونا ای۔
اُّڈ جاوسی لالڑی مُّکھڑے توں, پیلا زرد وسار هو جاونا ای۔
جدوں آن جماں گرِفتار کیتا, بھاای-بںد نا کِسے چھُڈاونا ای۔
سوهنا مُّکھڑا رںگ اجیب تےرا, ٹُّٹے پھل دے واںگ کُملاونا ای۔
جدوں دےکھِآ تُردی جِںد تےری, بھُںجے چّککے مںجيو پاونا ای۔
تےرے پِچھلِآں نے پانی نال چُلھیآں, جاںدی وار دا مُّکھ مےں پاونا ای۔
جماں کّڈھکے لِآونی لباں اُّتے, اےس جِںد نے پِچھاںه نُوں جاونا ای ۔
جم بلی دے نال نا اُجر کوای, اَوڑک جِںد نُوں پکڑ بُلاونا ای۔
پںج تّت دا اُسرِآ بُرج پِآرے, اںت مَوت دی کهی نے ڈھاونا ای۔
جدوں دےه توں هونگے پران نِآرے, تَےنُوں بھُوت پرےت ستاونا ای۔
ِاّک رُوه تے پںچھی بھَور باجھوں, سُںنجا پِںجرا پِآ ڈراونا ای۔
تےرے پِچھلِآں نے چھےتی چُّکنے نُوں, جھٹپٹ سربںس بُلاونا ای ۔
بھاوےں میه هنےری گڑے هون پَےںدے, نهیں گھر مےں جھٹ لںگھاونا ای ۔
جھںڈی مُرکیآں هار-شِںگار پِآرے, چھّلے-چھاپ نُوں هتھوں لُهاونا ای ۔
پٹا پاِاکے سیس دے وِّچ تےرے, جاںدی وار اشنان کراونا ای ۔
مِنکے اّڈیاَو-چوٹیاَو دےه تےری, کفن بدن دے مےچ دا پاونا ای۔
اُّتے پاِاکے سِڑی دے بںدِآ اَوِا, چوھاں جنِآ کںدھے اُٹھاونا ای ۔
گھروں چُّک کے باهر لَے جان تَےنُوں, جھُوٹا آخری وار دا آونا ای۔
اںت پِآریآں اںگ سهےلیآں نے, خاتر وِدِآ کرن نُوں آونا ای۔
سبھناں روونا نَےناں 'چوں نیر چوناں, مُّکھ پِّٹدا هّتھ اُٹھاونا ای۔
اُّچی کُوک سهےلیآں تےریآں نے, وَےن پاِاکے گیت نُوں گاونا ای۔
جب پھُوککے جھاک مُکاِا تےری, ڈّکے سِٹھکے گھراں نُوں آونا ای ۔
جِتھے برس گُزار لَے دےوا سِںگھ, اَوکھا بن گِآ رات کٹاونا ای۔
