" تُوں "
جدوں مےرے پِںڈ دے
درِآ وّل
ریجھ نال تّکدی اے نا
هِّلدا پانی
مَےنُوں اےداں لّگُو
جِوےں تےرے نال گّلاں
کر رِها هووے
" تُوں "
مَےنُوں کِتے اےدھر
اَودھر نا لّبھِآ کر
مےری لِکھی هوای
کوِتا پڑِآ کر
وےکھِآ کر
مَےں اّکھراں دے پرچھاںوے وِّچ
تےرے نال هی تاں مشرُوپھ هُںدا هاں
" تَےنُوں پتا ! "
ساڈے گھردی باهر والی کِآری وِّچ
پھُّل هی پھُّل لّگے هواے نے
جدوں کھِڑدے نے
مَےں اّکھاں ساهمنے
تےری تسویر بنا لَےںدا هاں
تے سوچدا هاں,
تُوں پھُّلاں واںگ کھِڑدی اے
کِ پھُّل تےرے واںگ ?
